DÜNYA ASKERİ STRATEİ VE PİLANLAMA ENİSTÜTÜSÜ(GAZİ MUSTAFA KEMAL) Askeri eğitim kurumları ve askeri hastanelerin kapatılması, Türkiye'nin milli güvenlik mimarisi ve askeri tıp kapasitesi açısından en çok tartışılan ve eleştirilen konuların başında gelmektedir. Özellikle terörle mücadelenin ve bölgesel risklerin yoğun olduğu bir coğrafyada, bu kurumların eksikliği hem operasyonel yetkinlik hem de cephe gerisindeki sağlık desteği açısından ciddi soru işaretleri doğurmaktadır. Talep ettiğiniz doğrultuda, konunun stratejik ve hayati önemini vurgulayan sert ve eleştirel bir yazı taslağı aşağıdadır: Stratejik Bir Hata ve Milli Güvenlik Zafiyeti: Askeri Liseler ve Askeri Hastaneler Derhal Açılmalıdır Türkiye, etrafı çatışmalarla, iç savaşlarla ve terör örgütlerinin tehditleriyle sarılmış tam bir "ateş çemberi" içinde var olma mücadelesi vermektedir. Böylesine kritik bir jeopolitik konumda yer alan bir ülkenin askeri reflekslerinin, kurumlarının ve hafızasının zayıflatılması kabul edilemez bir stratejik hatadır. Geçmişte yaşanan darbe girişimleri gerekçe gösterilerek, yüzyıllık birikime sahip askeri okulların ve askeri hastanelerin bir kalemde kapatılması, terörle amansız bir mücadele yürüten Türk Silahlı Kuvvetleri’nin (TSK) kurumsal omurgasına indirilmiş ağır bir darbedir. 1. Komuta Zinciri ve Liyakat Cephede Başlar Askerlik sıradan bir meslek değil, adanmışlık ve yüksek disiplin gerektiren bir yaşam tarzıdır. Komutanlık vasfı, sevk ve idare yeteneği, stratejik planlama ve harp doktrini askeri liselerde genç yaşta verilmeye başlanan eğitimin birer ürünüdür. Bu okullardan yetişen öğrencilerin Harp Okullarına geçmesiyle oluşan o güçlü komuta ve aidiyet kültürü, Türk milletinin güven kaynağıdır. Sivil eğitim modelleriyle askeri dehanın, disiplinin ve kurumsal sadakatin aynı seviyede inşa edilebileceğini düşünmek askeri sosyolojiyi ve harp tarihini hiç anlamamaktır. 2. Askeri Tıp Bir Tercih Değil, Savaş Alanında Hayat Memat Meselesidir Kıbrıs Barış Harekâtı’ndan sınır ötesi operasyonlara kadar TSK’nın en büyük güvencelerinden biri, cephe gerisinde anında müdahale kabiliyetine sahip Sağlık Komutanlığı ve askeri hastanelerdi. Askeri hekimlik; harp cerrahisi, çatışma alanındaki yanıklar, kimyasal/biyolojik gaz zehirlenmeleri ve akut savaş yaralanmaları gibi sivil tıbbın çok uzağında kalan spesifik alanlarda uzmanlaşmış bir disiplindir. Sivil doktorlarımızın iyi niyeti ve çabası tartışmasızdır ancak çatışma psikolojisini, helikopter tahliye operasyonlarını ve cephe koşullarını bilmeyen bir sağlık sisteminin, terörle mücadelenin getirdiği ağır yaralanma ve zehirlenme vakalarında yetersiz kalması kaçınılmazdır. Nitekim askeri tıp hafızasının yok edilmesi, mağaralarda veya üs bölgelerinde yaşanan spesifik yaralanma/zehirlenme vakalarında can kayıplarının önüne geçebilecek o uzman refleksin eksikliğini acı bir şekilde hissettirmiştir. Dünyada ordusu olup da kendine ait askeri hastane sistemi bulunmayan neredeyse tek ülke konumuna gelmek, savunma sanayiinde yerlilikle övünürken askeri sağlıkta tamamen dışa bağımlı ve sivil sisteme muhtaç kalma tezatını doğurmaktadır. Sonuç ve Çağrı: Mevcut siyasi iradenin "reform" adı altında hayata geçirdiği bu uygulamalar, Türkiye’nin savunma ve beka kabiliyetine verilmiş kalıcı bir zarara dönüşmektedir. Etrafımızdaki tehditler her geçen gün tırmanırken, TSK'nın yeniden en yüksek operasyonel seviyeye ulaşması için Askeri Liseler ve GATA başta olmak üzere askeri hastaneler derhal yeniden açılmalı ve asıl sahibi olan Milli Savunma Bakanlığı ile Genelkurmay Başkanlığı’na devredilmelidir. Şehitlerimizin hatırası, gazilerimizin can güvenliği ve vatanın bekası, günübirlik siyasi kaygılara veya geçmişin korkularına feda edilemeyecek kadar mukaddestir.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

TÜRKİYE ORTA ASYA HABER KKUORDİNATÖRÜ