TÜRKİYE ORTA ASYA HABER KKUORDİNATÖRÜ

WORLD CENTRAL ASIIAN THINK TANK:Hungary KILIÇTAROĞLU BİR PİYONMU Kılıçdaroğlu-Özel Rekabeti: Türkiye'nin Muhalefet Mücadelelerinin Aynası 1 Yusuf Kanli tarafından 21 Eylül 2025 tarihinde yayınlandı Türkiye'nin en eski siyasi partisi ve ülkenin ana muhalefeti olan Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), bir kez daha liderlik kriziyle karşı karşıya. 2023 sonuna kadar uzun süre parti lideri olan Kemal Kılıçdaroğlu ile halefi Özgür Özel arasındaki yüzeysel bir rekabet gibi görünen şey, gerçekte CHP'nin yönü, hayatta kalması ve Recep Tayyip Erdoğan'ın yerleşik iktidarına karşı tek ulusal denge unsuru olarak güvenilirliği üzerine çok daha derin bir mücadeledir. Çatışma, kişiliklerden çok daha fazlasını içeriyor: CHP'nin otoriter bir siyasi iklimde kendini nasıl konumlandırdığı, belediyelerini ve liderlerini silah haline getirilmiş yolsuzluk suçlamalarından nasıl koruduğu ve Erdoğan hükümetinin ekonomik çöküşle boğuştuğu ancak rakiplerini itibarsızlaştırma sanatında ustalaştığı bir anda birliği yenilenmeyle nasıl dengelediğiyle ilgili. Kılıçdaroğlu'nun Mirası: Zafer Olmadan Azim Kemal Kılıçdaroğlu, 2010-2023 yılları arasında CHP'yi yönetti ve kendini yumuşak dilli, temkinli ve istikrarlı bir lider olarak konumlandırdı. Onun liderliğinde parti: • Kemalist tabanının ötesine geçerek, geniş seçim koalisyonları aracılığıyla Kürt seçmenlere ve muhafazakar eğilimli kesimlere ulaştı. • İstanbul'da Ekrem İmamoğlu ve Ankara'da Mansur Yavaş gibi isimlerin AKP'ye karşı güvenilir yönetim alternatifleri haline gelmesiyle, önemli belediyeleri elinde tuttu. • Erdoğan'ın egemenliğine karşı birlik kurmaya çalışarak, muhalefetin şemsiyesi olarak kendini konumlandırdı. Ancak bu azmine rağmen, Kılıçdaroğlu yenilgiyle eş anlamlı hale geldi. Temkinli tarzı hiçbir zaman kesin bir ulusal atılıma dönüşmedi. Son darbe 2023 cumhurbaşkanlığı seçimleriyle geldi: benzeri görülmemiş ekonomik krize rağmen, Erdoğan'ın iktidardaki hakimiyeti devam etti ve Kılıçdaroğlu'nun kampanyası çoğunluğu sağlayamadı. Birçok CHP üyesi için bu kayıp, uzun zamandır şüphelenilen şeyi doğruladı: Kılıçdaroğlu kazanamazdı ve liderliği artık bir yük haline gelmişti. Özgür Özel: Değişimin Yüzü Reformcu bir profile sahip genç bir parlamenter olan Özgür Özel, değişim talebinden yararlandı. Kasım 2023'te, kuşak değişimini simgeleyen tartışmalı bir kongrede parti lideri seçildi. • Yenilenmenin Sembolü: Yükselişi, Kılıçdaroğlu'nun temsil ettiği "statüko" liderliğinin açık bir reddiydi. • Yerel Seçim Başarısı: Özel liderliğinde CHP, Mart 2024 yerel seçimlerinde güçlü bir performans sergileyerek İstanbul, Ankara ve İzmir'i elinde tutarken, kontrolünü yeni illere genişletti. • Daha Keskin Muhalefet Tonu: Özel, yargı yetkisinin aşılmasını kınayarak ve yolsuzluk soruşturmalarını baskının siyasi araçları olarak çerçeveleyerek daha çatışmacı bir tarz benimsedi. • İç Reform Gündemi: Tüzük reformları, genç ve kadın kotaları ve CHP'nin iç yapısını demokratikleştirmek için mekanizmalar geliştirdi. Özel'in liderliği, morali bozuk bir partiye enerji kattı. Ancak başarı yeni riskler getirdi: Erdoğan rejimi, daha genç ve daha keskin bir muhalefet liderinin potansiyelini fark ederek, İmamoğlu'na karşı kullandığı aynı yöntemlerle -silah haline getirilmiş mahkemeler, kayyumlar ve yolsuzluk soruşturmaları- CHP'nin ivmesini etkisiz hale getirmeye çalıştı. Yolsuzluk suçlamalarının silah haline getirilmesi CHP belediyelerine yönelik yolsuzluk suçlamalarının seline normal bir hesap verebilirlik olarak bakılamaz. Bunun yerine, Erdoğan hükümetinin, giderek kötüleşen ekonomik kriz döneminde muhalefetin temiz imaj avantajını lekelemek için kasıtlı bir kampanyasını temsil etmektedir. • Ekonomik öfkeyi saptırmak: Enflasyon, para birimi çöküşü ve yaşam standartlarının kötüleşmesiyle birlikte, CHP'ye saldırmak, AKP'nin kötü yönetiminden kaynaklanan suçlamaları saptırmaya yardımcı olur. • Yükselen yıldızları hedef almak: İmamoğlu gibi -geleceğin cumhurbaşkanı adayı olarak görülen- isimler, meşruiyetlerini zayıflatmak için tekrar tekrar mahkeme salonlarına sürükleniyor. • CHP'nin marka imajını aşındırmak: Erdoğan rejimi, CHP'li belediyeleri yolsuzlukla suçlayarak partinin en büyük karşılaştırmalı avantajını, yani kendisini AKP'den daha şeffaf ve hesap verebilir olarak sunma yeteneğini baltalamayı hedefliyor. Bunu daha da zehirli kılan şey ise Kılıçdaroğlu'nun bu ortamdaki rolüdür. Safları sıklaştırmak yerine, zaman zaman sessiz kaldı ve hatta 2023 parti kongresinde usulsüzlükler olmuş olabileceğini ima etti. CHP'deki birçok kişi bunu iktidar koalisyonunun stratejisine zımni bir destek olarak yorumluyor. Başkanlığı kaybetmenin verdiği kızgınlıktan mı yoksa kendi hizip ağlarına olan sadakatinden mi bilinmiyor, ancak Kılıçdaroğlu'nun ima ettiği şeyler Erdoğan'ın anlatısını doğruluyor ve kritik bir anda Özel'i zayıflatıyor. Bu dinamik, içsel bir rekabeti varoluşsal bir soruya dönüştürüyor: CHP, rejim tarafından kurgulanan bir karalama kampanyasına karşı kolektif olarak kendini savunabilecek mi, yoksa iç bölünmeler hükümetin işini mi yapacak? Parti içi hizipçilik CHP'nin mevcut kargaşası, kronik hizipsel bölünmelerini de yansıtıyor: 1. Süreklilik vs Değişim: o Kılıçdaroğlu'na sadık "süreklilik" bloğu, ılımlılığı ve koalisyon kurmayı savunuyor. o Özel liderliğindeki "değişim" bloğu ise...