IFJ-INTERNATIONAL FEDERATION OF JOURNALİST

Hanedanlık temelli bir otokrasiye geçiş, muhtemelen yasal ve anayasal manipülasyonları da içerecektir. Erdoğan, daha sorunsuz bir geçiş sağlamak için yasaları veya hatta anayasayı değiştirmeye çalışabilir. Örneğin, görev süresi sınırları kaldırılabilir veya ayarlanabilir ya da Bilal Erdoğan'ın önce öne çıkmak için işgal edebileceği yeni pozisyonlar (örneğin cumhurbaşkanlığı veya parti liderliği pozisyonu) oluşturulabilir ve nihayetinde cumhurbaşkanlığını üstlenebilir. Ayrıca, Erdoğan ailesine sadık güvenilir kişilerin askeri ve güvenlik aygıtı üzerindeki kontrolü, geçiş sırasında herhangi bir hoşnutsuzluğu yönetmek için çok önemli olacaktır. Bu son aşamaya gelindiğinde, Erdoğan, lider değiştirmenin rejim değiştirme anlamına gelmediği bir sistem kurmayı hedefliyor. Rejim fiilen kalıcı olacak ve Erdoğan ailesinin adı en tepede yer alacaktır. Bu hanedanlık vizyonu, Erdoğan'ın neden bu kadar radikal önlemler almaya istekli olduğunun altını çiziyor; mesele sadece bir sonraki seçimi kazanmak değil, aynı zamanda kesintisiz bir iktidar mirası oluşturmak ve etkisinin kan bağı yoluyla devam etmesini sağlamaktır. Sonuç: Rejimin Kalıcılığı İçin Bir Araç Olarak Kriz Recep Tayyip Erdoğan yönetimindeki Türkiye siyasetinin, özellikle son yıllardaki gidişatı, tutarlı bir temayı ortaya koyuyor: ister gerçek ister uydurma olsun, krizin rejiminin iktidardaki konumunu güçlendirmek için bir mekanizma olarak kullanılması. 15 Temmuz 2016 darbe girişimini takip eden kapsamlı tasfiyelerden Ekrem İmamoğlu'na karşı yürütülen mevcut çok yönlü saldırıya kadar Erdoğan, olağanüstü durumların olağanüstü önlemleri haklı çıkarabileceği konusunda keskin bir anlayış sergiledi. Her durumda, gerekli güvenlik önlemleri ile otoriter aşırılık arasındaki çizgileri bulanıklaştırmak için bir korku ve aciliyet iklimi yaratıldı. Muhalifleri ulusa tehdit, ayaklanmaları ise varoluşsal krizler olarak göstererek Erdoğan, demokratik normları ortadan kaldıran eylemler için kamuoyunun hoşgörüsünü (ve hatta tabanından onayını) güvence altına alıyor. Desen açık: bir kriz belirleyin veya yaratın, "ulusu kurtarma" ihtiyacını ilan edin ve ardından bu örtü altında muhalefeti ve kurumsal kısıtlamaları aşındırın. Mevcut durumu farklı kılan şey, hanedanlık verasetinin cüretkar hedefinde doruğa ulaşmasıdır. Türkiye, siyasi sisteminin kişiselleştirilmiş bir otokrasiye dönüşümüne tanık oluyor; Erdoğan bunu kendi görev süresinin ötesinde kalıcı kılmayı amaçlıyor. Bu bağlamda, İmamoğlu etrafındaki yapay siyasi kriz sadece bir rakip veya bir seçim dönemiyle ilgili değil; bir amaca ulaşmanın aracı, Erdoğan ailesinin sınırsız iktidar döneminin başlangıcıdır. İmamoğlu ve onun gibileri satranç tahtasından çıkararak, Erdoğan, Erdoğan sonrası dönemde ülkeyi bir araya getirebilecek güvenilir alternatif bir liderliği ortadan kaldırıyor. Otokrasisinin kazanımlarını etkili bir şekilde güvence altına alıyor, böylece dizginleri kendi soyuna devrettiğinde, ona karşı çıkacak güce veya meşruiyete sahip kimse kalmıyor. Elitlerin büyük bir kısmının sessiz rızası ve muhalefetin sistematik olarak ortadan kaldırılması, rejimin kalıcılığı için bu reçetenin kritik bileşenleridir.